Ergernissen aan andermans kinderen

Ergernissen aan andermans kinderenKinderen die bij binnenkomst al je lades opentrekken, kinderen die altijd over de rand van de wc plassen, kinderen die alleen op babytoon praten en zo kan ik nog wel doorgaan met het benoemen van dingetjes waar ouders zich wel eens aan ergeren. Corrigeer jij andermans kinderen in dit soort gewoontes?

Ik deel vandaag mijn ergernis. Voor de zekerheid zeg ik er maar even bij dat ik zelf hele leuke kinderen heb en dat er hele leuke exemplaren van anderen bij ons over de vloer komen. Maar ook hele leuke kinderen hebben bijzondere gewoontes waar ik jeuk van krijg.

Mijn ergernis betreft kinderen die heel vies eten

Als kinderen na de koehandel op het schoolplein op woensdagmiddag komen lunchen, of kinderen blijven eten op een kinderfeestje, kan dit tafereel je bekend voorkomen.

Met stip op nummer 1 op de lijst van ergernissen aan andermans kinderen. Vies etende kinderen. En dan bedoel ik niet alle manieren van vies eten. Met de handen eten of het gezicht bedekken met rode pastasaus vind ik weliswaar niet heel prettig om naar te kijken, maar als kinderen onder de 4 jaar zijn,  kan ik daar wel mee omgaan. Sterker nog, daar heb ik dagelijks mee te dealen aangezien onze zoon van twee zich hier aan schuldig maakt. Onze pogingen hem wat tafelmanieren bij te brengen, stranden vooralsnog en hebben mij er toe gedwongen om zijn smeren met eten goed te praten. “Dat is niet vies, maar goed voor de sensomotoriek van peuters.”

Maar er is dus één ding waar ik echt niet tegen kan. Er zijn momenten geweest dat ik van de eettafel wegliep omdat ik misselijk werd van het schouwspel dat zich voor mijn ogen voltrok. Inmiddels ben ik zo ver dat ik zorg dat ik een plek aan tafel kies waar ik weinig zicht heb op de narigheid.

Wat ik heel naar vind, zijn kinderen die hun kaken niet gebruiken tijdens het eten. Het is sowieso zonde dat één van de betere gereedschappen waarmee ons lichaam is uitgerust zo slecht gebruikt wordt. Maar dat terzijde. Het is vooral de alternatieve kauwmethode die deze kinderen hanteren waar ik zoveel moeite mee heb.

Want hoe maak je van een stukje boterham met pindakaas een doorslikbaar hapje als je het niet met een stevige-recht-toe-recht-aan-kaakbeweging in kleine stukjes kan hakken? Dan blijk je dus als een koe te gaan eten.  Ja, inderdaad met half open mond en bewegende tong. Met een malende beweging wordt de boterham zacht gemaakt en van voldoende speeksel voorzien. Net zolang totdat de boterham is omgetoverd tot een klontje brinta met pindasmaak en doorgeslikt kan worden.

Om een voor mij niet duidelijke reden gebeurt dat met open mond waardoor extra nadruk gelegd wordt op het toevoegen van een scheutje speeksel. Gevolgd door wat geklapper met de voortandjes, mits aanwezig.

Zo’n boterham met pindakaas is ook best lastig te verwerken, dat begrijp ik heus. Ik heb het geprobeerd hoor, om de kinderen aan te moedigen anders te eten. Maar ze kunnen het blijkbaar niet. Tijd voor andere maatregelen. Als een kind nooit kauwt omdat het al zijn hele leven pap en soep eet, snap ik dat de kaakspieren slap zijn. Maar een beetje training doet wonderen. Nee, echt. Een hele Kaakspierbootcamp onder leiding van Arie Boomsma is niet nodig. Een paar minuutjes trainen per dag is meer dan genoeg. Elke ochtend 5 minuten bij het eten van de boterham. Na een week ophogen naar de lunch en na 14 dagen voltooien met het avondeten. Tanden op elkaar en even doorbijten!

En vertel, wat is jouw ergernis aan andermans kinderen en corrigeer jij ze?

Meer dilemma’s lezen?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *