Trakteren op het werk en andere verjaardagsprotocollen

Fluks en Vier Trakteren op het werk

Trakteren op het werk: hoe doe je dat? Jarig zijn op je werk is absoluut dinsdag dilemma material: ga je wel of niet trakteren? Bak je zelf iets of koop je een luxe taart? Trakteer je alleen je eigen afdeling of het hele bedrijf? Trakteer je gezond? Geef je een cadeautje aan de jarige?
Volgens een poll van het AD hebben we het er maar moeilijk mee en zou tweederde van de werknemers liever niet trakteren.  Sommige organisaties maken het de jarige makkelijk door een uitgebreid verjaardagsprotocol op te stellen, gelijk aan dat van Juf Ank van de Luizenmoeder, terwijl andere bedrijven geen afspraken hebben gemaakt. Maar waar stiekem wel een verjaardagscultuur is waar je je maar beter aan kan houden.
Hoog tijd om eens wat verjaardagsrituelen op het werk onder de loep te nemen.

Wel trakteren op het werk

Mijn eerste baan was bij een onderzoeksbureau dat nog maar een paar jaar bestond toen ik er kwam werken. Een startup zouden we nu zeggen. En zoals een startup betaamt, hadden we een tafelvoetbalspel en werden er veel feestjes gevierd. Dus ook verjaardagen. We waren met 30 man en iedereen die jarig was, trakteerde op taart. Altijd taart. Naar gelang van de portemonnee of de smaak van de jarige was dat appelkruimeltaart van de HEMA of een luxe chocoladebombe van de bakker onder in ons pand.

De secretaresse stuurde een mail rond wanneer de verjaardag gevierd zou worden. Op dat tijdstip toog iedereen naar de vergaderruimte. Er werd uitgebreid gezoend, de jarige werd toegezongen, en er werd minstens één stuk taart gegeten, meestal meer.  De jarige kreeg een cadeau van de vorige jarige. Na ruim een half uur stond je op om weer eens aan het werk te gaan. Of een potje tafelvoetbal te spelen, om vast ‘een paar taartcalorieën te verbranden’. Zo gaat dat bij start ups. Het hele bedrijf lag een half uur plat omdat er een verjaardag gevierd werd.

De jarige op je werk wel of niet zoenen?

In het tweede bedrijf waar ik kwam te werken heerste een wat efficiënter traktatieprotocol. Op het afgesproken tijdstip kwam iedereen die in de gelegenheid was naar de pantry om de jarig te feliciteren. Hoewel, feliciteren….. Ik werkte in een bedrijf met voornamelijk zeer introverte mannen. De één mompelde nog net ‘van harte’ en stortte zich daarna omstandig op het kiezen van een stukje taart. Opgelucht dat het moeilijkste moment achter de rug was. De tweede stak een gestrekte hand uit zodat duidelijk werd dat er ABSOLUUT NIET gekust werd. En de derde maakte bij elke kus die op je wang belandde een smakgeluidje.
Na deze ceremonie nam iedereen een stukje taart, kletste nog even of vertrok spoorslags weer naar zijn bureau. Cadeautjes kwamen er niet aan te pas. Het traktatiemoment duurde voor de jarige hooguit een kwartiertje.

Trakteren op het werk: leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker.

De derde organisatie had geen traktatierichtlijn en ook geen norm. De helft van het 50 man tellend personeel trakteerde wel, de rest niet. Als je wel trakteerde, zette je ’s ochtends vroeg in de pantry een schaal neer met mandarijntjes, paaseitjes of koekjes. En je legde er een briefje bij. ‘Karijn 31 jaar, tast toe.’ Om 11 uur was alles op en waren vier collega’s bij je plek langs geweest om je te feliciteren, hadden twee ‘Van harte’ gekalkt op het briefje bij je traktatie en dan waren er nog een paar die per mail de felicitaties overbrachten.

Andere manieren van trakteren op het werk

In sommige bedrijven schijn je iedereen langs te gaan met een schaal saucijzenbroodjes. Zoals je vroeger zelf de klassen rondging.
Op iets gezonds trakteren wordt niet gewaardeerd, zo blijkt uit onderzoek.  Uit de poll van het AD bleek ook dat 75% van de mensen het liefst een ongezonde traktatie ontvangt.

Ik ken organisaties waar kamergenoten je werkplek behangen met ballonnen en slingers als je jarig bent. Waar je collega’s hebben afgesproken iets eerder te komen zodat ze je bij binnenkomst ‘Lang zal ze leven’ kunnen toezingen. Dat vind ik trouwens het allerongemakkelijkst: toegezongen worden. Geen idee hoe je dat relaxt kunt ondergaan. Moet je wel of niet meezingen? En als je niet zingt, klap je dan mee? Of gooi je je armen omhoog bij hiep hiep hoeraa?

Er zijn bedrijven waar mensen vinden dat als je zelf niet trakteert, je ook geen traktatie van iemand anders mag opeten.
Jarig zijn op je werk: het is heus geen pretje. Hoe doe jij dat? Heb jij op je werk een leuk of lastig verjaardagsritueel?

Meer lezen over trakteren en de etiquette?

Bekijk hier ons nieuwste kinderfeestpakket ‘Reis om de wereld in 60 seconden’.

2 antwoorden
  1. Ida
    Ida zegt:

    Hoi Karijn
    Heerlijk herkenbaar blog weer. Zoals allemaal trouwens.
    Bij ons trakteren we allemaal rond de verjaardagen en bepaalt ieder voor zich met wat en wanneer.
    De een trakteert op de dag zelf, de ander op een studiedag.
    Zelf ben ik in december jarig, samen met 2 ander collega’s. Wij verzorgen dan de lunch op de 1e studiedag in januari.
    Iedereen koopt aan het begin van het schooljaar een cadeautje voor een afgesproken bedrag en legt deze op de kast in de personeelskamer.
    Op je verjaardag mag je daar dan eentje van afpakken.
    Zingen doen we niet voor elkaar (tenzij je op je verjaardag niet werkt, dan word je telefonisch toegezongen door je collega’s die wel werken)

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *